Tineke: Life as I know it

Ik liep woensdag in het park. Om drie keer 5 minuten heeeeel traag te lopen. Omdat ik gekwetst ben, aja, die marathon, je weet wel, die waar ik niet wou stoppen . Die waar ik geen spijt van heb, die waar ik nog altijd vurig over spreek. Ik revalideer;  kiné,  osteopaat en oefeningen elke dag. Ik loop (na 2 maand loopverbod) moedig 3 maal 5 min aan een slakkentempo. Dat lijkt makkelijker dan het is. Want op 1 of andere manier moet ik dus toch een loper zijn. Ik 'versnel' zonder het door te hebben. En ik moet mezelf terugfluiten, streng toespreken en vermanen om trager te lopen. Zo traag dus dat ik met moeite 2 wat oudere dames inhaal. 2 dames van, zo bleek later, 62 en 68, die rustig kletstend hun loopje deden. En neen, ik kon het niet laten. Ze stonden -nog steeds gezellig keuvelend- te stretchen op het moment dat ik mijn wandelpauze inlaste. Ik vroeg hoe oud ze waren. Ze glimlachten. Ik uitte mijn bewondering en vertelde dat ik...

  First you take manhatten, then berlin en dan zeeuws vlaanderen :-)   Hij ligt alweer ver achter me, die marathon die onmogelijk leek om te lopen. Of wacht, elke marathon lijkt onmogelijk om te lopen... .Het was de marathon van zeeuws vlaanderen, uitgelopen in april 2014.   En dat met amper 7 weken voorbereiding met als startafstand 15 km. Yep, ik kon 15 km lopen op 7 weken voor de marathon. 1 goede raad: DOE DIT NIET! en een andere goede raad: MOET JE ZEKER EENS PROBEREN :-)   Ik ben er intussen achter: marathon lopen is echt niet gezond. Ik weeeeeeet het. Alle literatuur wijst in dezelfde richting. Over marathonlopen is geen twijfel: het is niet gezond voor je lijf. So they say. Fysiek kan ik helemaal volgen, maar iedereen blijft de psychische impact van een marathon uitlopen zwaar onderschatten. Ik niet, en andere marathonlopers die ik erover spreek herkennen het gevoel.   Het gevoel dat je krijgt als je aankomt, over de m...

Relatiecrisisen alom in mijn dichte vriendenkring. Het zal aan mijn leeftijd liggen, I'm sure. Of ligt het aan onze immer groter wordende drang om de ideale liefde, het Grote Geluk te vinden ? Of aan de tijdsgeest, die steeds meer verwacht dat we beter, gelukkiger, mooier, knapper... worden? Of ja, misschien ligt het aan mijn leeftijd. Ik begin de mildlife-zone binnen te komen.  Nog jong en gezond genoeg om dingen aan te kunnen, nieuwe mensen te ontmoeten. Nu kan je nog veranderingen aanbrengen, als je voelt dat het niet helemaal ok zit. Nu kan je nog switchen van partner, job, motor, levensstijl, goeroe... en heb je nog heel veel jaren om daarvoor te gaan. Alhoewel. Misschien is het ook nu of nooit voor jonge twintigers, om nu beslissingen te nemen die ok voelen, waar je jezelf recht in de ogen kijkt en achter je beslissing staat, zodat we over 15 jaar onze jongere versie kunnen bedanken. And then again, ieder maakt zijn eigen weg, zijn eigen verha...

Koudwatervrees... Mijn laatste wedstrijd was in september en ik ben even heel erg 'out' geweest. Herbeginnen is altijd moeilijk, niet omdat het fysiek zwaar is, maar vooral mentaal. Want ik loop niet meer zo 'snel' (als het al snel was, want ik ben de ultieme trage loper), en ik verwacht weer veel te veel van mezelf. Dus... koudwatervrees. What to do about it? Gewoon dan maar in het koude water springen Een onnozele vergissing heeft me gebracht bij een marathon... over 6 weken. Jawel, ik heb mezelf in de nesten gewerkt, ik ben weer beginnen lopen met kerst en midden april plan ik een nieuwe marathon. Korte pijn, grote zottigheid. Kwestie van de lente vrolijk te beginnen. Of minder vrolijk. Maar zeker heel erg pijnlijk :-) Soit, ik denk altijd: elke marathon begint bij een eerste kilometer, een eerste mijl, een eerste uur. En elke stap, strompeling, struikel... brengt me dichter bij mijn doel... de marathon van Zeeuws Vlaanderen . Goed voor de kui...

Het was duidelijk dat ik geprikkeld moest worden om mijn blog verder te zetten. Dus ik wil vandaag een eervolle vermelding voor Steven Pauwels die een voortreffelijk column schreef over trailrunnen. Of toch bijna voortreffelijk. Of laat ik eerder stellen dat een aanvulling zich opdringt. Beste heer Pauwels, Beste Steven, Beste collega loper, Het heb erg genoten van uw column. U vertelt geanimeerd over lopen en trailrunnen. Ik begrijp de zorgen die je erin formuleert: de populariteit van de sport trekt mensen van verschillend allooi aan.  En ik begrijp de zorg om het aantal nieuwe trailrunners. Maar laat me u verzekeren dat er ook een derde soort "nieuwe" trailrunners zijn. Ik ben er eentje van en wil me daarom graag aan u voorstellen: Ik ben geen trailtoerist. Ik heb geleerd mijn afval in de vuilinisbak te gooien. Ik ben niet perfect, ik weet dat wel, maar ik loop geregeld met een broek vol... plastic van mijn gellekes tot ik een vuilnisbak tegenkom. ...

Een wijze man stuurde me deze woorden: “Watch your thoughts; they become words. Watch your words; they become actions. Watch your actions; they become habit. Watch your habits; they become character. Watch your character; it becomes your destiny.” Lao Tzu Ik deel jullie graag in mijn gedachten, ik maak er woorden van en zal ze omzetten in actie. Ik hoop dat ik er een gewoonte van kan maken... Mijn uiteindelijk bestemming is nog een raadsel :-) En aldus waag ik me aan een experiment(je), geïnspireerd door Tim Ferriss Het doel: sterker worden en spieren kweken. Waarom? Omdat het fucking gezond is voor lichaam en geest en ik er beestig goed uit wil zien (hoe oppervlakkig kan een mens zijn :-) En ook: omdat ik merk dat ik dan minder blessures heb bij het lopen. Maaaaaaaar: ik wil er een minimum aan moeite in steken. Want ik blijf een luie trees (heb ik al verteld dat ik de lift neem op mijn werk, 2 verdiepingen, mijn collega's geloven hun ogen niet) Ik wil een pun...

Even adem ingehouden. Zo gaat dat, als het leven je een draai geeft. Maar dan ook weer uitademen. Soms komt alles op 1 of andere manier op het juiste moment samen, voor mijn lijf dan toch. De tijd was rijp: voor een nieuwe leven en een nieuw lijf. Een nieuwe manier van leven die ook perfect bij me past. Wie mij nu al een tijdje kent, weet dat ik al menigmaal geprobeerd heb mijn knappe, edoch uitdijnenende, billen in toom te houden. Maar ik heb gemerkt dat brood, pasta, rijst, patatjes en bijhordende insulineschommelingen, heel veel invloed hebben op mijn vetopslag. Soit, lang verhaal kort, sinds kort ben ik behoorlijk tevreden met mijn nieuwe ik en hoop ik het nog meer te zijn binnen enkele maanden Daarom: aan iedereen die heel graag eet en heel graag veel eet: lees " the four hour body " van timothy ferriss en doe wat erin staat. Geloof me, het werkt zo gemakkelijk dat ik kwaad ben op mezelf dat ik het niet eerder deed. Of ik was nog nooit de man tegengekomen om h...