Tineke: Life as I know it

Beste lezers, (ik vermoed dat jullie met 5 zijn :-) het moet van mijn hart, want het loopt ervan over. Ik ben verliefd... Ik heb het zwaar te pakken. Ik kan er niet over zwijgen, zou het aan elke mens die mijn pad kruist willen vertellen, ik voel de kriebels in mijn buik als ik eraan denk en vooral, ik wil nog, en het liefst heel snel... trailrunnen Ik wist dat het leuk was, ik heb al eerder omhoog en naar beneden gelopen in Zwitserland . Maar toen dacht ik dat het een toevalstreffer was, een one-night-stand sort of speak. Maar het is vandaag duidelijk gebleken: ik ben een hopeloos geval van madly, over mijn oren, stapelzotte verliefdheid.  Een oudere wijze man zei me vooraf dat je geen muziek nodig hebt om te trailrunnen. Voor een muziek-loper als ik is dat moeilijk te geloven. Hij vertelde ook dat de sfeer bij een trailrun helemaal anders was, veel intiemer. Hij zei ook dat je de neiging hebt om anderen voor je te willen inhalen, dat je wil het gevoel h...

Vuil!   Een loper die loopt en zweet zoals ik (nee linde, niet zoals jij, jij zweet zelfs niet na een marathon) heeft de nodige wassen te doen. Stinkende wassen, van gezonde stinkende lijven, of lijf, enkelvoud, mijn single status heeft zo zij voordelen. moeke stinkt! Anyway, als je je was doet zoals normaal (voor mij betekent dat op 60 graden volle gas), zal je merken dat de geur er niet helemaal uit gaat. Als je je versgewassen mooie looptenue weer aanhebt merk je bij de minste activiteit dat je kleren pas echt beginnen te stinken. Niet meer -gezonde lijvengeur stinken- maar een werkelijk afstotelijke geur die mijn single status ook niet verder helpt :-) Het is een doordringende geur waar ik zelf zo snel mogelijk van wil weglopen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar oplossingen. Mijn zeer praktischs zus pakt het erg pragmatisch aan: teveel stinken, gewoon nieuwe kleren kopen! Boeiend, als je heel vaak wil wisselen van outfit maar niet een o...

iemand vroeg me ooit om te beschrijven hoe ik me voel als ik loop elke dag anders, zei ik. Vandaag voelde lopen als vliegen, voelde lopen als verzet met een onweerstaanbare drang om sneller te gaan. geen doelen in mijn hoofd, geen wedstrijden die ik absoluut wil doen gewoon de ene voet voor de ander, knieën omhoog en sprinten bij elke heuvel die ik tegenkom Dat was lopen vandaag. en morgen zie ik dan wel weer.

Do one thing every day that scares you Wat doet een mens op een regenachtige, ijskoude zondag in november? Juist, de  survival run in brugge. Het idee kwam niet van mij, alhoewel ik wel volmondig "ja" heb gezegd toen mijn zus en nicht vroegen om mee te doen. Af en toe iets doen waar je bang voor bent, het doet je hart sneller slaan... En het heeft overuren gedaan, dat hart van mij :-) Ik dacht dat ik het al kende, aangezien ik in mei de spartacus run liep... Maar we moeten er eerlijk in zijn, de spartacus run was een mietje, een sissie, een looserke tegenover deze hindernissenloop. Ter vergelijking: spartacus 10 hindernissen op 10 km; survival run: 40 hindernissen op 12 km.  En wat voor een hindernissen.... Het is duidelijk een professionele club die dit organiseert. De hindernissen zijn stuk voor stuk spectaculair. Ik kwam armkracht en techniek tekort, waar ik zeker op zal trainen voor volgend jaar. Ik liep gelukkig de koppelrun zodat je el...

      

Marathonlopen is een Mysterie. Je weet nooit of je zal aankomen en hoe je lichaam zal reageren. Een marathon is eerlijk. Je kan jezelf vanalles wijsmaken maar de waarheid zit in de kilometers. De marathon van Berlijn was er zelfs eentje waarbij ik tot drie dagen ervoor niet wist of ik zou starten. Wekenlang pijn en schrik. Een week voor de marathon lieten mijn ouders weten dat ze erbij zouden zijn. Dat alleen al was een enorme boost voor me. Het opende perspectieven. Misschien dan toch lopen. Ik heb mijn valies gepakt met de grootste nonchalance en een kleine opening om toch te lopen. Ik heb mijn loopmateriaal erin gelegd alsof het een zonnebril was die ik eventueel nog kon gebruiken bij zonnig weer. Ter vergelijking: voor new york was mijn valies 3 weken op voorhand al gemaakt. Deze marathon is de traagste die ik ooit zal lopen. Dat weet ik zeker. Moeilijker dan dit zal het nooit meer worden. I've hit rock bottom. De marathon was de bottom en de start v...

Ze loopt me je mee door het leven, net buiten zicht: als een schaduw die je niet altijd ziet maar er gelukkig wel is. Ze laat je de vrijheid je eigen weg te vinden, je eigen race te lopen. Ze geeft af en toe wat drank en eten aan als je even te weinig energie hebt om bij de bevoorrading te komen. Moeders zijn de übersupporters . Moeders schreeuwen het hardst. aankomst marathon berlijn 2012 En sommige moeders nemen dit ook heel letterlijk, zoals de mijne.